شعر عخشی (عشق تو کور کرد و کشت مرا)

[erfan]

فکرو زکرم تو بودی او روزا یادته



     
                             
اون دل کوچیکهمن جلوی پات بود یادته


رفتیو با رفتنت پا گزاشتی رو دلم



                                   
سرم دارهگیج میره تو کجایی عشقه من


وقتی میخواستی بری گفتی بهم غصه نخور



                                            
دلو سپردم من به تو غصه نخور


گفتم بهت زود بیا دل من تنگه برات



                                        
تونرفتیو میگی آخه عزیز دلت میاد


میگفتی من برمیگردم خیلی زود




                                     
دلو جونمهمشون فدای یه تاره موت


ولی رفتیو خیلی وقته نامه ندادی تو برام



                                        
آخه پسچی شد بگو تو جواب نامه هام


یه نامه همش دادی همون شده آب غذام



          
                           
نمیدونی یه غمیه بهممیگه باهات میام


من غمو می خوام چکار آخه تو بهم بگو



                                     
فقط نگودوست ندارم جونه من اینو نگو


آخه عاشقت بودم دیوانه وار باور بکن



                                     
دل من تنگهبه راحت تو منو یاریم بکن


شبا یه غمی میاد تویه سینم باهام حرفمیزنه



                                     
می خواد ناامید کنه از نا امیدی دم میزنه


شایدم دیگه نیای این جوری که بوش میاد



                    
          
فکر کنم وقتی بیای ببینی جنازم رو دوشمیاد


اون موقع بگو ببینم دلت برام تنگ میشه ؟



                           
  
    
این زمین و آب گل برای تو چه رنگ میشه؟


خلاصه کشتی مارو با این ادائو اشوه هات



                         
  
       
دل من تنگه برات* تنگه برات* تنگه برات


وای الان صبح میشه هو هنوز که مننخوابیدم



                    
       
       
یه روز دیگم تموم شدش ولی من نفهمیدم


دفتر شعرم دیگه پر شده کجایی تو می خوامبرم



                                
دیگه کاریندارم اینجا روی زمین دارم میرم





تو نبودیو غمت عشقه تو کشت مارو



                                          
زیر خاکدفنمو خاک خورد مارو

http://www.milad-web.blogfa.com/

[shahab]

سلام  اين شعر  واقعا قشنگ بود   واقعا چرا  عشق اينقدر بعضي وقتا نامرده  گناه كساني كه عاشق ميشنو   شكست عشقي ميخورن چيه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

[shahab]

در ضمن خود من بزرگترين ضربه عشقو خوردم

برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید عضويت  / ورود

[shahab]

کاش می شد سرزمین عشق را
در میان گامها تقسیم کرد
کاش می شد با نگاه شاپرک
عشق را بر آسمان تفهیم کرد
کاش می شد با دو چشم عاطفه
قلب سرد آسمان را ناز کرد
کاش می شد با پری از برگ یاس
تا طلوع سرخ گل پرواز کرد
کاش میشد با نسیمشامگاه
برگ زرد یاس ها را رنگ کرد
کاش می شد با خزان قلبها
مثل دشمن عاشقانه جنگ کرد
کاش میشد در سکوت دشت شب
ناله غمگین باران را شنید
بعد دست قطره هایش را گرفت
تا بهار آرزو ها پر کشید
کاش می شد مثل یک حس لطیف
لا به لای آسمان پر نور شد
کاش میشد چادر شب را کشید
از نقاب شوم ظلمت دور شد
کاش می شد از میان ژاله ها
جرعه ای از مهربانی را چشید
در جواب خوبها جان هدیه داد
سختی و نامهربانی را ندید
کاش میشد با محبت خانه ساخت
یک اطاقش را به مروارید داد
کاش می شد آسمان مهر را
خانه کرد و به گل خورشید داد
کاش میشد بر تمام مردمان
پیشوند نام انسان را گذاشت
کاش می شد که دلی را شاد کرد
بر لب خشکیده ای یک غنچه کاشت
کاش میشد در ستاره غرق شد
در نگاهش عاشقانه تاب خورد
کاش می شد مثل قوهای سپید
از لب دریای مهرش آب خورد
کاش میشد جای اشعار بلند
بیت ها راساده و زیبا کنم
کاش می شد برگ برگ بیت را
سرخ تر از واژه رویا کنم
کاش میشد با کلامی سرخ و سبز
یک دل غمدیده را تسکین دهم
کاش میشد در طلوع باس ها
به صنوبر یک سبد نسرین دهم
کاش میشد با تمام حرف ها
یک دریچه به صفا را وا کنم
کاش میشد در نهایت راه عشق
آن گل گم گشته را پیدا کنم